第两百九十五章 精神创伤(3 / 3)
嘶。
门口的人都忍不住倒抽了一口冷气,血肉都快要咬掉了,那个年轻的上校竟然还能够忍住?这到底是一个怎么样的军人啊。
“对不起,是我们回来晚了。”何振中轻声说着。这点儿痛算什么,比不上林晓晓的那8cc,也比不上眼前雯雯受到的伤害。
“首长,你的手。。”
“她是我的兵。”何振中只是说了一句,虽然痛,眼神却很ru和地看着雯雯,“好受了点儿吗?”
雯雯的身体却是猛的一僵,松开了何振中的手。。
<g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_331_7.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_796_4.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_824_6.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_878_2.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_906_1.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_906_3.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_961_5.pg" brder="0" class="agetet">开心阅读每一天 ↑返回顶部↑
门口的人都忍不住倒抽了一口冷气,血肉都快要咬掉了,那个年轻的上校竟然还能够忍住?这到底是一个怎么样的军人啊。
“对不起,是我们回来晚了。”何振中轻声说着。这点儿痛算什么,比不上林晓晓的那8cc,也比不上眼前雯雯受到的伤害。
“首长,你的手。。”
“她是我的兵。”何振中只是说了一句,虽然痛,眼神却很ru和地看着雯雯,“好受了点儿吗?”
雯雯的身体却是猛的一僵,松开了何振中的手。。
<g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_331_7.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_796_4.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_824_6.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_878_2.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_906_1.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_906_3.pg" brder="0" class="agetet"><g src=".er./fles/artcle/attachet/84/84535/16707917/300_320_961_5.pg" brder="0" class="agetet">开心阅读每一天 ↑返回顶部↑